Ο Μάρκος είναι 6 χρονών.

Είναι ο μεγαλύτερος από τα άλλα δυο αδελφάκια του.

Έχουμε κανονίσει να τον δούμε στο ιατρείο για να του βγάλουμε το νεογιλό δοντάκι το οποίο έχει μείνει κολλημένο πίσω από το καινούργιο που έχει ανατείλει, επειδή το εμποδίζει να έρθει σωστά στη θέση του. Το παλιό δοντάκι κουνιέται πολύ λίγο και θα χρειαστεί να το «μουδιάσουμε» για να το αφαιρέσουμε.

Τον Μάρκο τον έχουμε δει κι άλλες φορές στο παρελθόν, αλλά σήμερα ανησυχεί πολύ για την «εξαγωγή» την οποία δεν γνωρίζει και αντιστέκεται με όλη του τη δύναμη.

Πιστεύει πως θα πονέσει και φωνάζει τόσο δυνατά που δεν μπορεί να ακούσει κανέναν μας που προσπαθούμε να του εξηγήσουμε. Δε θέλει να πειστεί, απλώς θέλει να φύγει για να μην αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Οι γονείς συμφωνούν απολύτως μαζί μας αλλά, κυρίως, μεταξύ τους: το δόντι πρέπει να βγει σήμερα.

Αν ο Μάρκος φύγει, το πιο πιθανό είναι ότι ο φόβος του αγνώστου θα τον κυριεύσει και την επόμενη φορά θα είναι ακόμη πιο δύσκολο γι’ αυτόν.

Ο πατέρας και η μητέρα του μεγαλώνουν τα παιδιά τους με πολλή αγάπη και δημοκρατικό τρόπο αλλά και με σταθερότητα και όρια όταν χρειάζεται και πάντοτε με σύμπνοια μεταξύ τους .

Δεν τα ζορίζουν όταν κρίνουν ότι δεν είναι σημαντικός ο λόγος.

Αφού έχουμε δώσει όλο το χρόνο λοιπόν στο Μάρκο να μας ακούσει και να πειστεί μόνος του, μου κλείνουν το μάτι και συντονισμένα τον πιάνουν μαζί και τον ανεβάζουν στην οδοντιατρική έδρα.

Εκείνος αντιδρά ακόμη περισσότερο αλλά οι γονείς τον κρατούν σταθερά μιλώντας του καθησυχαστικά και ω! του θαύματος, ο μικρός ηρεμεί αυτόματα και ανοίγει το στόμα του.

Του βάζουμε λίγο επιφανειακό αναισθητικό για να μη νιώσει την αναισθησία, εκείνος είναι χαλαρός και, μετά από λίγο που βγάζουμε το δοντάκι αναφωνεί με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά: «δεν ένιωσα τίποτα!»

Στην προκειμένη περίπτωση, η στάση των γονιών ήταν εκείνη που βοήθησε το παιδί να αφεθεί και να «βγει» από τον παραλογισμό στον οποίο μπορεί να μας οδηγήσει καμιά φορά ο φόβος, όταν οι εξηγήσεις και τα λόγια δεν μπορούν να φτάσουν στον αποδέκτη που έχει «κατεβάσει ρολά».

Εκείνη την ώρα το μόνο που μπορεί να καθησυχάσει και να εξουδετερώσει την ανησυχία είναι το ίδιο το βίωμα.  Και προφανώς ο Μάρκος έχει μάθει να εμπιστεύεται τους γονείς του και τις αποφάσεις τους όταν φέρονται έτσι και αυτό είναι κάτι που έχει χτιστεί στη σχέση τους από νωρίς.

«Δε θα ξαναφοβηθώ την εξαγωγή!», μας είπε χαμογελαστός φεύγοντας από το ιατρείο, χαρούμενος που θα έτρωγε το παγωτό που συνιστούμε πάντα όταν βγάζουμε δοντάκι!

Share This