Συχνές Ερωτήσεις

Μαζέψαμε τις πιο συχνές ερωτήσεις που δεχόμαστε καθημερινά απο ασθενείς μας και τις απαντήσαμε λεπτομερώς!

Γιατί να πάω σε παιδοδοντίατρο;

Παιδοδοντίατρος είναι ο οδοντίατρος ο οποίος έχει εξειδικευθεί σε αναγνωρισμένα Πανεπιστημιακά προγράμματα Παιδοδοντιατρικής.
Η εκπαίδευση αυτή παρέχει μοναδική γνώση και εμπειρία για την πρόληψη και τη θεραπεία των προβληματών της στοματικής υγείας των παιδιών, των εφήβων και των ατόμων με αναπηρία.

Βασική μέριμνα του Παιδοδοντίατρου είναι η παροχή υψηλής ποιότητας οδοντιατρικής φροντίδας στο παιδί, απαλλαγμένης από το άγχος και τον φόβο. Αυτό επιτυγχάνεται κυρίως μέσω ψυχολογικών τεχνικών και ειδικού λεξιλογίου για την περιγραφή της θεραπείας, τα οποία κάνουν την διαδικασία απλή, κατανοητή και εν τέλει αποδεκτή.

Έτσι δημιουργείται μια σχέση που στηρίζεται στην ειλικρίνεια και στην εμπιστοσύνη.

Ιδιαίτερο ρόλο στην δημιουργία ευχάριστου κλίματος για το παιδί παίζει και το κατάλληλα διαμορφωμένο ιατρείο, ώστε να συνιστά χώρο ευχάριστο και φιλικό, προσαρμοσμένο στις παιδικές ανάγκες και η ύπαρξη εκπαιδευμένου βοηθητικού προσωπικού.

Επίσης ο Παιδοδοντίατρος μπορεί να προσεγγίσει τα παιδιά με αναπηρία με τρόπο που να εξασφαλίζει ικανοποιητική συνεργασία και να περιορίζει την ανάγκη χρήσης καταστολής ή γενικής αναισθησίας.

Η σωστή οδοντιατρική προσέγγιση των ανθρώπων από την παιδική τους ηλικία διαμορφώνει άριστους μελλοντικούς οδοντιατρικούς ασθενείς που ενδιαφέρονται για τη διατήρηση της στοματικής τους υγείας σε όλη τη ζωή τους.

Πότε πρέπει να γίνει η πρώτη επίσκεψη του παιδιού μου στον παιδοδοντίατρο;

Η πρώτη επίσκεψη του παιδιού στον Παιδοδοντίατρο πρέπει να γίνεται μετά από την ανατολή του πρώτου του δοντιού, και όχι αργότερα την ηλικία του ενός, ενάμιση έτους.

Συνίσταται γι’αυτή την ηλικία, επειδή τα προβλήματα του στόματος και κυρίως η τερηδόνα, είναι πιθανό να εμφανιστούν από τη βρεφική και νηπιακή ηλικία αν δεν παρθούν τα κατάλληλα μέτρα. Ένας επιπλέον λόγος είναι γιατί πρέπει από νωρίς να εδραιώνονται καλές συνήθειες και να αποφεύγονται οι κακές, ώστε να εξασφαλιστεί η πρόληψη των νόσων του στόματος.

Η πρώτη αυτή επίσκεψη αφορά κυρίως την ενημέρωση των γονέων για θέματα σχετικά με:

  1. Την ανατολή, τη διάπλαση και τη σημασία των νεογιλών και των μονίμων δοντιών.
  2. Τα προβλήματα που μπορεί να προκληθούν στα δόντια και λόγω της κακής διατροφής.
  3. Την πρόληψη της τερηδόνας και της ουλίτιδας
  4. Τις στοματικές έξεις (συνήθειες) όπως ο θηλασμός δακτύλου, πιπίλας, καθώς και το πότε και πώς πρέπει αυτές να διακόπτονται.
  5. Τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση τραυματισμού των δοντιών.

Αξίζει η πρώτη επίσκεψη του παιδιού στο ιατρείο να είναι μία ευχάριστη εμπειρία που θα το συνοδεύει σε όλη του τη ζωή.

Γιατί είναι τα παιδικά δόντια είναι σημαντικά;

Τα νεογιλά δόντια είναι εξ ίσου σημαντικά με τα μόνιμα και η παραμέλησή τους με το δικαιολογία της αλλαγής τους είναι λάθος.

Είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι η καλή στοματική υγεία των παιδιών αποτελεί τη βάση για την καλή στοματική υγεία του ενήλικα.

Τα νεογιλά δόντια είναι απαραίτητα για τη μάσηση της τροφής αλλά και για την ομιλία.

Ακόμη,διατηρούν το χώρο για τα μόνιμα δόντια που θα ανατείλουν στη θέση τους, συνεισφέρουν στη διατήρηση του σχήματος του προσώπου και διαμορφώνουν ένα όμορφο χαμόγελο.

Τα νεογιλά δόντια που είναι τερηδονισμένα (χαλασμένα) δημιουργούν ένα μολυσμένο στοματικό περιβάλλον, το οποίο μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των μόνιμων δοντιών.

Επίσης μπορεί να επηρεάσουν και τη γενική υγεία του παιδιού, αν δημιουργηθούν φλεγμονές και αποστήματα που μπορεί να οδηγήσουν το παιδί ακόμα και στο νοσοκομείο.

Και τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε ένα όμορφο χαμόγελο, που τα βοηθά να έχουν καλύτερη εικόνα για τον εαυτό τους.

Τι είναι η τερηδόνα και η ουλίτιδα;

Είναι πιο συχνές νόσοι του στόματος κατά την παιδική και την εφηβική ηλικία.
Προκαλούνται από τα μικρόβια της οδοντικής μικροβιακής πλάκας που σχηματίζεται επάνω στα δόντια όταν αυτά δεν καθαρίζονται σωστά.

Τερηδόνα

Η τερηδόνα προκαλεί τη σταδιακή καταστροφή των δοντιών και αποτελεί τη συχνότερη μολυσματική νόσο των παιδιών παγκοσμίως.

Η τερηδόνα ΔΕΝ είναι κληρονομικό νόσημα.
Τα μικρόβια που την προκαλούν και που αποτελούν μετέπειτα τη φυσιολογική χλωρίδα του στόματος μεταδίδονται στο παιδί μετά από την ανατολή των πρώτων νεογιλών δοντιών του. Η μετάδοση των μικροβίων γίνεται από τα άτομα του οικογενειακού του περιβάλλοντος και ιδιαίτερα από τη μητέρα ή όποιο άτομο έχει τη συχνότερη επαφή μαζί του.

Για να προκληθεί η τερηδόνα από τα μικρόβια αυτά, χρειάζεται και η παρουσία στο στόμα υδατανθράκων και κυρίως ζάχαρης. Η ταχύτερη και πιο εκτεταμένη καταστροφή των νεογιλών δοντιών από τερηδόνα παρουσιάζεται σε κάποια παιδιά που χρησιμοποιούν μπιμπερό με γάλα, με ή χωρίς προσθήκη ζάχαρης ή άλλα γλυκά ροφήματα κυρίως κατά τη διάρκεια του νυκτερινού τους ύπνου.

Ο Παιδοδοντίατρος πρέπει να αντιμετωπίζει τις βλάβες το συντομότερο δυνατό, γιατί η εξέλιξή τους μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρη απώλεια των νεογιλών δοντιών. Ο κίνδυνος προσβολής από την τερηδόνα είναι μεγάλος και για τα μόνιμα δόντια σε άτομα που έχουν διατροφή πλούσια σε υδατάνθρακες και κακή στοματική υγιεινή, ιδιαίτερα μέχρι την ηλικία των 17 ετών.

Οι περιοδικές επισκέψεις στον Παιδοδοντίατρο βοηθούν ούτως ώστε να εντοπιστούν έγκαιρα οι βλάβες της τερηδόνας και να θεραπευτούν κατάλληλα.

Ουλίτιδα

Η ουλίτιδα είναι η πιο συχνή παθολογική κατάσταση των ούλων στα παιδιά, με κυριότερα συμπτώματα τη διόγκωση και την ερυθρότητα των ούλων και συχνά την αιμορραγία κατά το βούρτσισμα.

Η εμφάνιση και η βαρύτητα της ουλίτιδας αυξάνονται κατά την εφηβεία γιατί οι ορμονικές μεταβολές επηρεάζουν την υγεία των ούλων.

Σε κάθε περίπτωση, η έλλειψη της σωστής στοματικής υγιεινής αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα για την εμφάνιση της ουλίτιδας όχι μόνο στους ενήλικες αλλά και στα παιδιά.

Πώς μπορώ να προστατεύσω τα δόντια του παιδιού μου για να μη χαλάσουν;

Εφαρμόστε  υγιεινές συνήθειες  από την αρχή κιόλας που θα εμφανιστεί στο στόμα του μωρού σας το πρώτο του δοντάκι:

1)     Βούτσισμα πρωί βράδυ με την κατάλληλη οδοντόβουρτσα και οδοντόκρεμα για την κάθε ηλικία.

2)     Πλένετέ του πάντα τα δοντάκια μετά τον κάθε θηλασμό ή το μπιμπερό. Τη νύχτα όταν λιμνάζει το γάλα στο εσωτερικό των χειλιών και στα μάγουλα και η ροή του σάλιου που το ξεπλένει είναι μειωμένη, είναι πολύ ευνοϊκές οι συνθήκες για τη δράση των μικροβίων που προκαλούν την τερηδόνα.

3)     Αποφύγετε να το μάθετε από νωρίς στη γλυκιά γεύση και στην ανταμοιβή μέσω αυτής. Το προφυλάσσετε έτσι από μια έξη που θα το ακολουθεί όλη του τη ζωή. Επιδιώξτε π.χ. πιο «πνευματικές» ανταμοιβές, όπως παραμύθια, καλλιτεχνικές δραστηριότητες, ερεθίσματα που του προκαλούν το ενδιαφέρον όπως επίσκεψη σε μουσεία για παιδιά, αθλητισμό, κλπ.

4)     Μεγαλώνοντας το παιδάκι σας εισάγετε το νήμα καθώς και το στοματικό διάλυμα μετά πάντα από συνεννόηση μαζί μας.

5)     Μάθετέ το στα υγιεινά σνακ χωρίς ζάχαρη (σάντουιτς με μαύρο ψωμί, ξηρούς καρπούς, φρούτα) και στην αποφυγή συχνών και άσκοπων μασουλημάτων ανάμεσα στα γεύματα.

6)     Ρωτήστε μας για τα sealants ή επικαλύψεις που προστατεύουν τις μασητικές επιφάνειες στους τραπεζίτες.

7)     Μην αμελείτε την τακτική επίσκεψή σας στο οδοντιατρείο μας 1-2 φορές το χρόνο. Οποιοδήποτε τυχόν πρόβλημα εντοπίζεται έτσι νωρίτερα και αντιμετωπίζεται ευκολότερα και οικονομικότερα.

Δεν τρώει γλυκά, γιατί χαλάνε τα δόντια του παιδιού μου;

Έχουμε μάθει ότι όταν τρώμε γλυκά και δεν πλένουμε τα δόντια μας, με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια θα μας επισκεφτεί η τερηδόνα.

Η αλήθεια είναι λίγο πιο ευρεία από αυτό, δηλαδή: «όταν τρώμε υδατάνθρακες και δεν πλένουμε σωστά τα δόντια μας, τότε αποκτούμε τερηδόνα».

Οι υδατάνθρακες μετατρέπονται σε ζάχαρη μέσα στο στόμα υπό την επίδραση των ενζύμων του σάλιου, η οποία στη συνέχεια μεταβολίζεται σε οξύ από τα μικρόβια της χλωρίδας του στόματος. Το οξύ με τη σειρά του προκαλεί μικροαφαλατώσεις στην επιφάνεια της αδαμαντίνης (σμάλτου), τις οποίες όμως επανορθώνει το σάλιο με τη ρυθμιστική του δράση, αν έχει επαρκή χρόνο. Διότι αν τα γεύματα που περιέχουν υδατάνθρακες είναι πολύ συχνά και οι  αφαλατώσεις στο σμάλτο απανωτές, το σάλιο δεν προλαβαίνει να τις διορθώσει, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρονικό διάστημα να έχουμε κοιλότητα και μετά τερηδόνα. Άρα πρέπει να αφήνουμε να μεσολαβεί περίπου ένα 2,5ωρο-3ωρο ανάμεσα στα γεύματα.

Υδατάνθρακες υπάρχουν στις πατάτες, τα μακαρόνια, το ρύζι, το ψωμί αλλά και στα φρούτα, στα περισσότερα λαχανικά και το γάλα.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί και στις όξινες τροφές, καθώς και τα αναψυκτικά που περιέχουν και ζάχαρη αλλά και ανθρακικό οξύ. Όλα τα οξέα βοηθούν στο να δημιουργηθεί το κατάλληλο χημικό περιβάλλον μέσα στο οποίο γίνονται πιο επιθετικά τα μικρόβια που προκαλούν την τερηδόνα.

Το σωστό βούρτσισμα αφορά στην πλήρη απομάκρυνση της μικροβιακής πλάκας από όλες τις επιφάνειες των δοντιών, συμπεριλαμβανομένων και των πλαϊνών επιφανειών, εκεί δλδ που τα δόντια εφάπτονται μεταξύ τους και απ’όπου ξεκινούν και οι περισσότερες τερηδονικές βλάβες στα παιδικά δόντια. Αυτό επιτυγχάνεται με τη χρήση οδοντικού νήματος και πρέπει να γίνεται μια φορά την ημέρα.

Θηλασμός πιπίλας, δακτύλου

Πολλά παιδιά θηλάζουν ένα ή περισσότερα δάκτυλα πριν ακόμη γεννηθούν. Η συνήθεια αυτή τους δίνει ασφάλεια, ηρεμία και συχνά τα βοηθά να αποκοιμηθούν. Όμως, μπορεί να επηρεάσει τη θέση των δοντιών ή/και την ανάπτυξη των γνάθων όταν γίνεται έντονα και για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα.

Ποιά είναι τα προβλήματα που σχετίζονται με το θηλασμό δακτύλου και πιπίλας

Ο έντονος, συχνός (μέσα στην ημέρα) και παρατεταμένος θηλασμός μπορεί να προκαλέσει τα εξής προβλήματα:

  1. Στα δόντια: αυξημένη οριζόντια πρόταξη (τα λεγόμενα «πεταχτά δόντια»).
  2. Στα οστά των γνάθων: προεξέχουσα ή/και στενή άνω γνάθος
  3. Στη θέση της γλώσσας: η τοποθέτηση της γλώσσας ανάμεσα στα δόντια της άνω και κάτω γνάθου κατά το θηλασμό έχει σαν αποτέλεσμα να υπάρχει «κενό» μεταξύ των δοντιών (χασμοδοντία) όταν το παιδί κλείνει το στόμα του.

Τα περισσότερα παιδιά μπορεί να σταματήσουν μόνα τους τη συνήθεια αυτή μετά την ηλικία των τεσσάρων χρόνων και τα παραπάνω προβλήματα μπορεί να αυτοδιορθωθούν.

Τρόποι διακοπής του θηλασμού δακτύλου και πιπίλας

Προτείνονται ορισμένοι απλοί τρόποι με τους οποίους οι γονείς και οι ενήλικες του περιβάλλοντος του παιδιού μπορούν να το βοηθήσουν να διακόψει τη συνήθεια:

  1. Συζητώντας μαζί του με υπομονή και κατανόηση, χωρίς να χρησιμοποιούν υποτιμητικά λόγια ή να το φοβίζουν για πιθανές συνέπειες.
  2. Αντικαθιστώντας το αίσθημα της ασφάλειας που προσφέρει η συνήθεια αυτή με περισσότερη φροντίδα, χρόνο και προσοχή.
  3. Χρησιμοποιώντας ένα ημερολόγιο όπου σημειώνονται οι προσπάθειες του παιδιού. Στο τέλος του μήνα το παιδί ανταμείβεται για την προσπάθεια με κάτι που επιθυμεί πολύ, πχ ένα παιχνίδι.
  4. Αν το παιδί συνεχίσει να θηλάζει το δάκτυλό του μετά την ηλικία των 5 ετών και έχει ήδη δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα στα δόντια ή στις γνάθους, ο Παιδοδοντίατρος μπορεί να εξηγήσει στο παιδί τους λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να θηλάζει το δάκτυλό του και να το ενθαρρύνει να σταματήσει. Σε κάποιες περιπτώσεις ο Παιδοδοντίατρος μπορεί να χρειαστεί να κατασκευάσει ένα ειδικό ορθοδοντικό μηχάνημα το οποίο θα βοηθήσει το παιδί να σταματήσει τη συνήθεια.
  5. Είναι προτιμότερη η χρήση της πιπίλας από τον θηλασμό του δακτύλου, διότι η συνήθεια αυτή μπορεί να σταματήσει ευκολότερα.

Χαρακτηριστικά πιπίλας

Η επιλογή της κατάλληλης πιπίλας μπορεί να μειώσει τυχόν προβλήματα στα δόντια και στις γνάθους του παιδιού.

  1. Το μέγεθος της πιπίλας πρέπει να είναι μικρό,ούτως ώστε να μη μπορεί να χωρέσει ολόκληρη στο στόμα του παιδιού.
  2. Η θηλή πρέπει να είναι μαλακή με λεπτό και ευλύγιστο αυχένα. Το σχήμα της πρέπει να είναι ανατομικά συμμετρικό, για να μπορεί να τοποθετηθεί σωστά στο στόμα του μωρού. Καλό είναι να έχει πεπλατυσμένο σχήμα και μικρό ύψος ώστε να επηρεάζει όσο το δυνατόν λιγότερο την ανάπτυξη των γνάθων.
  3. Η προστατευτική ασπίδα πρέπει να έχει την κατάλληλη καμπυλότητα για να εφάπτεται ικανοποιητικά στην περιοχή των χειλιών και να έχει μεγάλες τρύπες αερισμού, ώστε να μην ερεθίζεται το δέρμα γύρω από τα χείλη από το σάλιο.
  4. Η πιπίλα πρέπει να είναι κατασκευασμένη έτσι ώστε να είναι εντελώς αδύνατη η αποσυναρμολόγησή της από ένα παιδί.
  5. Η στερέωση της πιπίλας με κορδέλα γύρω από το λαιμό του μωρού απαγορεύεται αυστηρά, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πνιγμού.
  6. Η πιπίλα δεν πρέπει ποτέ να είναι βουτηγμένη σε μέλι, ζάχαρη ή άλλο γλυκαντικό γιατί μπορεί να προκαλέσει τερηδόνα στα δόντια του παιδιού.
  7. Η πιπίλα δεν πρέπει να καθαρίζεται μέσα στο στόμα της μητέρας με το σάλιο της.

Η χρήση πιπίλας είναι ένας συνηθισμένος τρόπος για να καλυφθεί η ανάγκη του θηλασμού και μπορεί να λειτουργήσει και προληπτικά κατά της συνήθειας θηλασμού του δακτύλου.

Εφηβεία

Η εφηβεία είναι περίοδος της ζωής όπου ο κίνδυνος εμφάνισης τερηδόνας και ουλίτιδας είναι μεγάλος.

Αποτελεί μεταβατική περίοδο ανάμεσα στη παιδική ηλικία και την ενηλικίωση και χαρακτηρίζεται από έντονες σωματικές και συναισθηματικές αλλαγές.
Τα ηλικιακά όρια της εφηβείας δεν είναι αυστηρά καθορισμένα υπολογίζονται όμως περίπου από τα 10 έως τα 18 χρόνια. Οι έφηβοι έχουν ξεχωριστά χαρακτηριστικά ανάπτυξης και ανάγκες για την υγεία τους.

Όσον αφορά στη στοματική κοιλότητα, έχει αποδειχθεί ότι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο τερηδόνας (χαλασμένα δόντια), τραυματισμού των δοντιών και ουλίτιδας.

Επίσης είναι η ηλικία κατά την οποία διαγιγνώσκονται τυχόν προβλήματα έλλειψης ή και διάπλασης των μονίμων δοντιών καθώς και η ανάγκη για ορθοδοντική θεραπεία.

Οι έφηβοι παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εμφάνισή τους, ενώ έχουν την τάση να μην τρέφονται σωστά, να αναπτύσσουν φοβίες (π.χ. οδοντιατρική) και να είναι επιρρεπείς σε συνήθειες όπως το κάπνισμα, το αλκοόλ, αλλά και το piercing στη γλώσσα,τα χείλη, τα μάγουλα κ.λ.π.

Ο Παιδοδοντίατρος είναι κατάλληλα εκπαιδευμένος ούτως ώστε να συμβουλεύει τους γονείς και κυρίως τους εφήβους, να προλαμβάνει και να θεραπεύει τα οδοντιατρικά προβλήματα αυτής της ηλικίας αλλά και να συνεργάζεται με άλλες ιατρικές ειδικότητες για την προαγωγή της υγείας τους.

Πηγή: Ελληνική Παιδοδοντική Εταιρεία www.hspd.gr

Τι είναι το φθόριο; Έχω ακούσει ότι είναι επικίνδυνο

Το φθόριο είναι ένα ιχνοστοιχείο το οποίο περιέχεται με φυσικό τρόπο στο νερό συχνά και σε τροφές. Δεν είναι φάρμακο, ούτε θεραπεύει τα στοματικά νοσήματα. Είναι όμως ένα θαυμάσιο προληπτικό μέτρο κατά της τερηδόνας.

Πώς βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας;

  • Δεν επιτρέπει την απασβεστίωση των δοντιών (την απώλεια δλδ αλάτων από την αδαμαντίνη, κοινώς σμάλτο))
  • Ενισχύει την ενασβεστίωσή τους καθιστώντας έτσι σκληρότερη επιφάνεια του δοντιού, η οποία είναι λιγότερο διαλυτή στα οξέα που παράγονται στο στόμα κατά τη διάρκεια της λήψης της τροφής.
  • Το φθόριο αναστέλλει το μεταβολισμό των μικροβίων της τερηδόνας.

Δυστυχώς όμως, το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού δεν λαμβάνει το επαρκές φθόριο με το πόσιμο νερό (βρύσης ή εμφιαλωμένο), γι΄αυτό πρέπει να επωφελούμαστε της δράσης του φθορίου από άλλες πηγές.

Ο Παιδοδοντίατρος θα σας καθορίσει την ποσότητα και τους τρόπους με τους οποίους χρειάζεται να λαμβάνετε το φθόριο.

Με ποιούς τρόπους μπορεί να πάρει φθόριο κάποιο παιδί;

1)Στο σπίτι, με την χρήση οδοντόκρεμας, στοματικού διαλύματος ή και συμπληρωμάτων φθορίου υπό μορφή δισκίων (ο οδοντίατρος θα σας υποδείξει αν είναι απαραίτητα, καθώς και την ποσότητα) και

2)στο οδοντιατρείο με τις φθοριώσεις 1-4 φορές το χρόνο.

Πότε ξεκινάμε να χρησιμοποιούμε οδοντόκρεμα με φθόριο;

Μετά την ηλικία των 3-4 ετών, για να είναι σε θέση το παιδί να μην την καταπίνει.

Τί είναι η φθορίωση;

Είναι η εφαρμογή φθορίου στα δόντια είτε σε μορφή βερνικιού που αλείφεται με πινελάκι, είτε σε μορφή τζελ ή αφρού μέσα σε ειδικά δισκάρια (μασελάκια).

Το τζελ που χρησιμοποιείται για τη φθορίωση, λόγω της πυκνής συγκέντρωσής του σε φθόριο δημιουργεί μια «αποθήκη» φθορίου στο σάλιο το οποίο διατηρείται σε ψηλά επίπεδα και δρα στα δόντια μέχρι και για 6 μήνες.

Γίνεται κάθε 6μηνο ή χρόνο από τον οδοντίατρο ή και κάθε τρίμηνο (σε περίπτωση όπου το παιδί εμφανίζει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη τερηδόνας).

Οι τοπικές εφαρμογές φθορίου μειώνουν την τερηδόνα σε ποσοστό μέχρι και 45% με την προϋπόθεση ότι γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα όπως αναφέραμε πιο πάνω.

Είναι επικίνδυνο για την υγεία μας το φθόριο;

Οποιαδήποτε ουσία «μπαίνει» στον οργανισμό μας –π.χ. σίδηρος, ιώδιο, βιταμίνες Α και D, οξυγόνο, ακόμα και το νερό- μπορεί να είναι επιβλαβής σε μεγάλες δόσεις, αλλά ωφέλιμη ή και απαραίτητη σε χαμηλές δόσεις.

Το ίδιο ισχύει και για το φθόριο. Ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου το νερό δεν περιέχει ικανοποιητική ποσότητα φθορίου ο κίνδυνος για λήψη μεγάλης ποσότητας φθορίου είναι πολύ μειωμένος.

Ο οδοντίατρος θα σας καθορίσει το κατάλληλο και ασφαλές ατομικό σχέδιο χρήσης φθορίου.

Γίνεται το φθόριο να προκαλέσει καρκίνο, άσθμα, διαταραχές στο θυρεοειδή, κατάγματα οστών, σύνδρομο Down ή άλλα ιατρικά προβλήματα;

‘Οχι. Επειδή πολλοί κατηγορούν το φθόριο (κι αυτό συμβαίνει συχνότερα σε χώρες όπου φθοριώνεται το νερό, όπως στις ΗΠΑ, Αυστραλία κ.α.) για πρόκληση διαφόρων παθήσεων γίνονται συνεχώς έρευνες από διεθνείς, αναγνωρισμένους οργανισμούς (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Centre of Disease Control and Prevention, National Cancer Institute in the Usa, American Cancer Society, American Cancer Association και πολλοί άλλοι).

http://www.who.int/oral_health/events/Global_consultation/en/

http://www.cancer.gov/cancertopics/factsheet/Risk/fluoridated-water

Όταν το φθόριο καταπίνεται σε εξαπλάσια δόση τότε προκαλεί φθορίαση των οστών. Συστήνεται μάλιστα η ελεγχόμενη χρήση φθορίου που αποδεδειγμένα συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης της τερηδόνας.

Πηγή:Παιδοδοντική Εταιρεία Κύπρου www.cspd.com.cy

Οδοντιατρική Φοβία

Έχει αποδειχτεί επιστημονικά πως όταν το παιδί πρόκειται να επισκεφθεί τον οδοντίατρο, αναπτύσσει κάποιο είδος αγωνίας και άγχους, ανεξάρτητα αν αυτό εκδηλωθεί ή όχι.

Τι είναι αυτό που φοβούνται τα παιδιά;

  • Συγκεκριμένα πράγματα: Την ένεση, τα οδοντιατρικά εργαλεία και τα μηχανήματα, τους θορύβους, τις μυρωδιές κ.α.
  • Γενικευμένα: Το άγνωστο, κάποιο πιθανό πόνο, ή ακόμα και τον αποχωρισμό από τους γονείς τους.

Από πού προέρχεται;

  • Το άγχος ή η φοβία που έχουν οι γονείς όσον αφορά τον οδοντίατρο, επηρεάζουν άμεσα το παιδί, ακόμη κι όταν δεν εκφράζεται λεκτικά.
  • Τα πολύ μικρά σε ηλικία παιδιά ή εκείνα που είναι συναισθηματικά ανώριμα για την ηλικία τους, συχνά αναπτύσσουν κάποιο είδος ανησυχίας και στρες, αφού δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη οποιασδήποτε θεραπείας.
  • Κάποιοι συμμαθητές και φίλοι από το περιβάλλον του σχολείου και της παρέας μεταφέρουν συχνά «ιστορίες τρόμου» γύρω από την οδοντιατρική, μεταδίδοντας έτσι τους φόβους τους και σε άλλα παιδιά.
  • Προηγούμενες δυσάρεστες ή τραυματικές εμπειρίες των παιδιών σε κάποιο ιατρείο, νοσοκομείο ή άλλο οδοντιατρείο, έχει αποδειχτεί ότι επηρεάζουν αρνητικά το παιδί.

Πως αντιμετωπίζεται

Προσέγγιση του παιδιού:

O οδοντίατρος που έχει εξειδικευτεί στη Παιδοδοντιατρική, χρησιμοποιώντας κατάλληλες ψυχολογικές τεχνικές, τεχνικές συμπεριφοράς και ειδικό λεξιλόγιο για τη περιγραφή της θεραπείας, μπορεί να αλλάξει την εικόνα της οδοντιατρικής από επώδυνη και αγχώδη διαδικασία σε πράξη απλή και αποδεκτή για το παιδί.

Η επιτυχία του οδοντιάτρου δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική του επιδεξιότητα αλλά κυρίως από την ικανότητα του να κερδίσει την εμπιστοσύνη και συνεργασία του παιδιού για όλες τις απαραίτητες επισκέψεις.

Για το σκοπό αυτό βοηθούν και η κατάλληλη διαμόρφωση του ιατρείου που αποτελεί χώρο ευχάριστο και φιλικό προσαρμοσμένο στις παιδικές ανάγκες.

Μερικές από τις τεχνικές μας είναι:

  • Πες-δείξε-κάνε
  • Απευαισθητοποίηση
  • Χρήση προτύπου –η μητέρα αποτελεί το ισχυρότερο πρότυπο
  • Απόσπαση προσοχής με προβολή DVD αγαπημένων παιδικών ταινιών
  • Εγκαθίδρυση εμπιστοσύνης
  • Θέσπιση ορίων στη συμπεριφορά του παιδιού
  • Καταστολή

Εξερευνήστε

Blog

Press Releases

Κριτικές

Επισκεφτείτε

Λαζαράκη 6, 16675 Γλυφάδα. Δίπλα από τη Δωδώνη

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 

210 8944733 / 693 2914090

Συνδεθείτε

Copyright © 2018 reSpark, All rights reserved